teen's blog

ახლა ღამის 2 საათი ხდება და კიდევ კომპიუტერთან ვზივარ,ალბათ დილამდე გაგრძელდება ეს...... მაქვს ”ადნაკლასნიკები” და ”სკაიპი”.... ასე თუ ისე ვაბრაზებ ოჯახის წევრებს... დილით ვდგები გვიან,(ანუ შუადღეს).... ვზივარ ფანჯრის რაფაზე...... ერთხელ მითხარი ”შენ არასდროს დაჯდე ფანჯრის რაფაზეო” -გეშინოდა რომ გადავვარდებოდი :დ-კარგი-მეთქი!-გიპასუხე..... თენგო,ჩემო საყვარელო დეიდაშვილო,შენ ამ ყველაფერს მიკრძალავდი,არა მკაცრად არა,მაგარამ მაინც,ახლა კომპიუტერს ვათავლიერებდი და გული დამწყდა,შენი 1 ფაილი,შენი ერთი სურათიც კი ვერ ვიპოვნე და ცრემლები წამომივიდა..... თენგო,იცი როგორ მომენატრე?,საქართველო და საფრანგეთი,ღმერთოჩემო,არ მჯერა,შენ დაბადებიდან ჩემთან იყავი,მე რომ ადვიბადე შენც პატარა იყავი :დ მერე ორივენი გავიზარდეთ :დ მაგრამ შენ მაინც მამასავით მერგებოდი :დ,თენგო,მენატრები,მაკლიხარ,მჭირდები, წლები,წლები ერთად ვცხოვრობდით,მერე წახვედი,ასე უცებ მიმატოვე.....ნუთუ ერთობი მანდ? ნუთუ არ მიხსენებ ხოლმე???.... ერთ ზაფხულს,ბორჯომში 2 კვირით წავედი,და რომ ჩამოვედი,შენ რომ შეგხვდი...

ასეთი სათაური იმიტომ,რომ დღიურის სახით მინდა გავაკეთო ჩანაწერი:) დღე ასე დაიწყო: ჩემი ”ვიქტორია სეკრეტის”:დ საზაფხულო ხალთი გადავიცვი და გამოვედი ოთახიდან,დედაჩემმა მოფერება დამიწყო,ბებიაჩემმა აბა სადარბაზოში გაიხედეო,და ჩემი ახალი საწერი მაგიდა დავინახე,ბებიაჩემს უყიდია,ნუ გამიხარდა....,მერე კინოს ვუყურე,მაგარი კინო იყო სამი მეტრი ცის ზევით , აი სურათიც,რა საყვარლები არიან <3 ამასობაში სკაიპში მწერდა ჩემთვის ”მნიშვნელოვანი” ადამიანი,მაგრამ რატომრაც ისეთი ამბიციით აღარვპასუხობდი,ალბათ მავიწყდება,რაც ძალიან მიხარია :დ შემდეგ ოთახის ”უბორკას” შევუდექი,და ყველაფერი თავდაყირა რომ დავაყენე,მაგ დროს შემოვიდა ოთახში გვანცა( ჩემი მეგობარი)და ჩხუბი დამიწყო : 1საათია გელოდები მობილური სად გაქვსო,მეც ძებნა დავუწყე და როგორც ყოველთვის საწოლის ქვეშ ვიპოვნე :დ და გვანცამ წამართვა 2კვირით,რათ გინდა შენ მობილურიო:დ,დიდად არ მიდარდია,თან სკოლაც აღარ მაქვს და ”მაღვიძარადაც”აღარ გამომადგება,უცებ ჩავიცვი და მერისთან და მაკასთან წამიყვანა,ეს უკანასკნელი ადამინაები კი გვანცას დაქალები არიან,და მეც გავ...

ფარდები გაწეული დამრჩენია,დილით ჩემს ოთახში შემოჭრილმა სინათლემ გამაღვიძა,გვერდით გავიხედე და ჩემს თავთან წიგნი დაინახე,ისევ ჩამძინებია ”შერლოკ ჰოლმსით” კითხვა განვაგრძე,ვკითხულობდი მთელი დღე,მერე გამახსენდა,რომ ინგლისური მქონდა,საათს დავხედე,ჯერ ადრე იყო,სადღაც 1საათში გავალ-მეთქი,და ”გამოძიება” განვაგრძე :დ დროც მოვიდა,მოვემზადე და გავედი,რომ მივედი მასწავლებელმა გაკვირვებისგან პირი დააღო,რა დაგემრთათ მეთქი,რომ ვკითხე1 საათია გელოდებით,არავინ მოვიდა და ეხლა მოხვედი შენო?:დ თურმე ჩემი საათი იყო არასწორი,და წესით რომ უნდა დამთავრებულიყო გაკვეთილი მაშინ მივედი,საკვირველი კი ის იყო,რომ არავინ მისულიყო იმ დღეს :დ სახლში რომ მოვჩანჩალდი სტუმრები დამიხვდნენ,დედაჩემს 3დღეა ვეხვეწებოდი,გრძელი კაბის ყიდვა მინდა,და ფული მაჩუქე-მეთქი,და გუშინ მაჩუქა,ემ მაშინვე ჩაცმა დავიწყე და 8ზე სახლიდან გავედი,9ზე ძვლივს მივაღწიე მარჯანიშვილე და დაკეტილი იყო მაღაზიები,მერე ვაგზალზე გავედი და იქ საერთოდ შუქებიც არ ენთო :დ,ისანში გამოვედი და 1სთ ველოდე ტრანსპორტს,სადაც თავი ამოვყავი 11ის ნახ...

ღამე იყო.სასთუმალზე წამოწოლილი,არ მახსოვს,რომელ წიგნს ვკითხულობდი. ჩავთვლიმე. თვალი რომ გავახილე,უეცრად შევკრთი საწოლთან მოდგმულ პატარა მაგიდაზე ცეროდენა ანგელოზი იჯდა და ნაღვლიანად მიმზერდა. თვალები მოვიფშვნიტე. არა,ეს არ იყო ღამეული ზმანება... ხორცხშესხმული,უნაზესი არსება იჯდა ჩემს წინაშე. -აი,მეც მოვედი,-თქვა და თვალებში უცნაური სინათლე უციმციმებდა. მაინცდამაინც არ გავუოცებივარ მის გამოჩენას,რადგან უჩვეულო ამბების შეჩვეული გახლავართ. -ვიცი,რომა არ გაგიკვირდა-ამოიოხრა მან,-ბოლოსდაბოლოს,ხომ მაინც უნდა მომხდარიყო ეს. არ ვიცი,რას გულისხმობდა. -ალბათ,იმასაც მნიხვდი,რატომ მოვედი შენთან! უხმოდ გავაქნიე თავი. -ვერ ხვდები? -ვერა. -მაშ,ნახე!.. -თქვა და მხებზე მიმანიშნა.ახლაღა დავინახე,რომ ფრთები შეტრუსოდა. -ერთხანს სიჩუმე ჩამოწვა.ქუჩიდან ვერცხლისფერი სინათლე იღვრებოდა.საათის წიკწიკი აუტანლად მეჩვენა,შევყურებდი ცეროდენა ანგელოზს და ვერ ვხვდებოდი-რატომ არის ასე:მოდიან მაშინ,როცა აღარავის ელი.რა იყო ეს?-ბედისწერის დაცინვა თუ ჩვენში და ჩვენს გარეთ არსებული სამყაოს გამოვლინების მკაცრი კანონზომიერე...

დღე დღეს მისდევს... ეს დამღლელი გამოცდები.... გამოცდებიც დამთავავრდება..... ზოგი სიამოვნებით წავა დასასვენებლად.... ზოგს კი არ სურს არსად წასვლა და თბილისში დარჩება.... რა უნდა აკეთოს მთელი ზაფხული??? მოკლედ ძალიან მინდა რამე საზაფხულო სამუშაო,რითია ცუდი?-ჯიბის ფული გაქვს,ან ოჯახს ეხმარები,უსაქმოდ არ ზიხარ,კომუნიკაცია გაქვს და ა.შ მერე რომ დიდები არ ვართ? არც პატარები ვართ. უცხოეთში სამუშაოების,მითუმეტეს საზაფხულო სამუშაოების დაწყება 16 წლიდან შეუძლათ,ისეთი შეგრძნება მაქვს თითქოს ბავშვებად გვთვლიდნენ,ბავშბებად რომელთაც არაფერი შეუძლიათ,თამაშის გარდა.... სიამოვნებით ვიმუშავებდი ”ორ ლულაში”,”მაკდონალდში”ბუკლეტებს დავარიგებდი,ანაც რედაქციაში და ა.შ ნუთუ შეუძლებელს ვითხოვ??? :(

არა,თვითონ მეც არ ავრ დიდი,მაგრამ ”უფრო პატარები” რომ ვიყავით იმ დროს ვგულისხმობ.... დაიწყოთ სულ თავიდან :დ ვტიროდით უაზროდ და ვაღვიძებდით ჩვენი მოვლით განაწამებ მშობლებს ვსვამდით უაზრო კითხვებს პირველ კლასში სიხარულით შევედით,მოგვიანებით კი დავიწყეთ წუწუნი რომ ურვეულების უკჯრებში ხაზების წერაში ვარჯიში ძალიან ძნელია და ა.შ დილლით ვიღვიძებდით,რომ გვეყურებინა მულთბინმებისთვის,მოგვიანებით ეკლესიაშიც ამავე მიზეზით არ დავდიოდით ვუყურებდით : რაღაც მულთბინმს მოჩვენებებზე,კლიფმონდზე-დიდი წითელი ძაღლი, თაგვებზე-”მზეზე” რობოტუნას და რობუტუნებს,ტელე ღიპუცებს-რუსთავიორიდან და ა.შ ყველას გვაქვს ნაყურები ”ტომი და ჯერი”-სიცილით ვკვდებოდით. ”მეფე ლომი”-ტირილით. ”ალადინი” ”რუსალაჭკა” ”ჩუდოვიშა და კრასავიცა” და სხვა.... ხო ეხლა ”მარტო სახლზე” და ”მუმიაზე” ლაპარაკი აღარ არის. რაღაცეებს ვაწყობდით შპილკებით,ასანთებით და ა.შ არ გვიყვარდა ჩაის სმა გაციების დროს :დ გვიყვარდა სახლში დამალობანას თამაში ...

ცოტა ხნის წინ დავამთავრე წიგნის კითხვა ”წყურვილი სიცოცხლისა”,სადაც ზედმიწევნით არის აღწერილი ვინსენტ ვან გოგის ბისოგრაფია,დიალოგები,რათქმაუნდა ავტორის ფანტაზიის ნაყოფი,მაგრამ არაჩვეულებრივად შეეფერება გარემოს,ამ წიგნის წაკითხვით ზედმიწევნით შევისწავლე მისი ბიოგრაფია,და ახლა თამამად შემიძლია ვთქვა,რომ ” მე მიყვარს ვან გოგი” 1869-76 სამხატვრო-სავაჭრო ფირმის კომისიონერად მუშაობდა ჰააგაში , ბრიუსელში , ლონდონსა და პარიზში , 1876 მასწავლებლობდა ინგლისში . შეისწავლა თეოლოგია და 1878 - 79 მოძღვრად იყო ბორინაჟში ( ბელგია ), სადაც გაეცნო მაღაროელთა მძიმე ცხოვრებას. მშრომელთა ინტერესების დაცვის ნიადაგზე კონფლიქტი მოუვიდა ეკლესიის მესვეურებთან. 27 წლისამ გადაწყვიტა ხატვა შეესწავლა. ესწრებოდა ლექციებს ბრიუსელისა (1880 - 81) და ანტვერპენის (1885 - 86) სამხატვრო აკადემიაში . 1881-85 ვან გოგი გატაცებით ხატავდა ბორინაჟის მაღაროელებს, გლეხებს, ხელოსნებს, მეთევზეებს. 30 წლისამ მუშაობა დაიწყო ფერწერაში. უბრალო ადამიანებისადმი ღრმა თანაგრძნობით გამსჭვალულ, მუქ, პირქუშ ტონებში შესრულე...