teen's blog

ღამე იყო.სასთუმალზე წამოწოლილი,არ მახსოვს,რომელ წიგნს ვკითხულობდი. ჩავთვლიმე. თვალი რომ გავახილე,უეცრად შევკრთი საწოლთან მოდგმულ პატარა მაგიდაზე ცეროდენა ანგელოზი იჯდა და ნაღვლიანად მიმზერდა. თვალები მოვიფშვნიტე. არა,ეს არ იყო ღამეული ზმანება... ხორცხშესხმული,უნაზესი არსება იჯდა ჩემს წინაშე. -აი,მეც მოვედი,-თქვა და თვალებში უცნაური სინათლე უციმციმებდა. მაინცდამაინც არ გავუოცებივარ მის გამოჩენას,რადგან უჩვეულო ამბების შეჩვეული გახლავართ. -ვიცი,რომა არ გაგიკვირდა-ამოიოხრა მან,-ბოლოსდაბოლოს,ხომ მაინც უნდა მომხდარიყო ეს. არ ვიცი,რას გულისხმობდა. -ალბათ,იმასაც მნიხვდი,რატომ მოვედი შენთან! უხმოდ გავაქნიე თავი. -ვერ ხვდები? -ვერა. -მაშ,ნახე!.. -თქვა და მხებზე მიმანიშნა.ახლაღა დავინახე,რომ ფრთები შეტრუსოდა. -ერთხანს სიჩუმე ჩამოწვა.ქუჩიდან ვერცხლისფერი სინათლე იღვრებოდა.საათის წიკწიკი აუტანლად მეჩვენა,შევყურებდი ცეროდენა ანგელოზს და ვერ ვხვდებოდი-რატომ არის ასე:მოდიან მაშინ,როცა აღარავის ელი.რა იყო ეს?-ბედისწერის დაცინვა თუ ჩვენში და ჩვენს გარეთ არსებული სამყაოს გამოვლინების მკაცრი კანონზომიერე...

დღე დღეს მისდევს... ეს დამღლელი გამოცდები.... გამოცდებიც დამთავავრდება..... ზოგი სიამოვნებით წავა დასასვენებლად.... ზოგს კი არ სურს არსად წასვლა და თბილისში დარჩება.... რა უნდა აკეთოს მთელი ზაფხული??? მოკლედ ძალიან მინდა რამე საზაფხულო სამუშაო,რითია ცუდი?-ჯიბის ფული გაქვს,ან ოჯახს ეხმარები,უსაქმოდ არ ზიხარ,კომუნიკაცია გაქვს და ა.შ მერე რომ დიდები არ ვართ? არც პატარები ვართ. უცხოეთში სამუშაოების,მითუმეტეს საზაფხულო სამუშაოების დაწყება 16 წლიდან შეუძლათ,ისეთი შეგრძნება მაქვს თითქოს ბავშვებად გვთვლიდნენ,ბავშბებად რომელთაც არაფერი შეუძლიათ,თამაშის გარდა.... სიამოვნებით ვიმუშავებდი ”ორ ლულაში”,”მაკდონალდში”ბუკლეტებს დავარიგებდი,ანაც რედაქციაში და ა.შ ნუთუ შეუძლებელს ვითხოვ??? :(

არა,თვითონ მეც არ ავრ დიდი,მაგრამ ”უფრო პატარები” რომ ვიყავით იმ დროს ვგულისხმობ.... დაიწყოთ სულ თავიდან :დ ვტიროდით უაზროდ და ვაღვიძებდით ჩვენი მოვლით განაწამებ მშობლებს ვსვამდით უაზრო კითხვებს პირველ კლასში სიხარულით შევედით,მოგვიანებით კი დავიწყეთ წუწუნი რომ ურვეულების უკჯრებში ხაზების წერაში ვარჯიში ძალიან ძნელია და ა.შ დილლით ვიღვიძებდით,რომ გვეყურებინა მულთბინმებისთვის,მოგვიანებით ეკლესიაშიც ამავე მიზეზით არ დავდიოდით ვუყურებდით : რაღაც მულთბინმს მოჩვენებებზე,კლიფმონდზე-დიდი წითელი ძაღლი, თაგვებზე-”მზეზე” რობოტუნას და რობუტუნებს,ტელე ღიპუცებს-რუსთავიორიდან და ა.შ ყველას გვაქვს ნაყურები ”ტომი და ჯერი”-სიცილით ვკვდებოდით. ”მეფე ლომი”-ტირილით. ”ალადინი” ”რუსალაჭკა” ”ჩუდოვიშა და კრასავიცა” და სხვა.... ხო ეხლა ”მარტო სახლზე” და ”მუმიაზე” ლაპარაკი აღარ არის. რაღაცეებს ვაწყობდით შპილკებით,ასანთებით და ა.შ არ გვიყვარდა ჩაის სმა გაციების დროს :დ გვიყვარდა სახლში დამალობანას თამაში ...

ცოტა ხნის წინ დავამთავრე წიგნის კითხვა ”წყურვილი სიცოცხლისა”,სადაც ზედმიწევნით არის აღწერილი ვინსენტ ვან გოგის ბისოგრაფია,დიალოგები,რათქმაუნდა ავტორის ფანტაზიის ნაყოფი,მაგრამ არაჩვეულებრივად შეეფერება გარემოს,ამ წიგნის წაკითხვით ზედმიწევნით შევისწავლე მისი ბიოგრაფია,და ახლა თამამად შემიძლია ვთქვა,რომ ” მე მიყვარს ვან გოგი” 1869-76 სამხატვრო-სავაჭრო ფირმის კომისიონერად მუშაობდა ჰააგაში , ბრიუსელში , ლონდონსა და პარიზში , 1876 მასწავლებლობდა ინგლისში . შეისწავლა თეოლოგია და 1878 - 79 მოძღვრად იყო ბორინაჟში ( ბელგია ), სადაც გაეცნო მაღაროელთა მძიმე ცხოვრებას. მშრომელთა ინტერესების დაცვის ნიადაგზე კონფლიქტი მოუვიდა ეკლესიის მესვეურებთან. 27 წლისამ გადაწყვიტა ხატვა შეესწავლა. ესწრებოდა ლექციებს ბრიუსელისა (1880 - 81) და ანტვერპენის (1885 - 86) სამხატვრო აკადემიაში . 1881-85 ვან გოგი გატაცებით ხატავდა ბორინაჟის მაღაროელებს, გლეხებს, ხელოსნებს, მეთევზეებს. 30 წლისამ მუშაობა დაიწყო ფერწერაში. უბრალო ადამიანებისადმი ღრმა თანაგრძნობით გამსჭვალულ, მუქ, პირქუშ ტონებში შესრულე...

რამდენი რამ მოხდა,ბევრი რამ უნდა მოგიყვეთ,უნდა მოგიყვეთ რა წიგნი წავიკითხე რა გავიგე ვან გოგზე და როგორ უზომოდ შემიყვარდა იგი,უნდა დავწერო სად ვიყავი ამ შაბათ-კვირას,როგორ გავერთე,ჩემს ურთიერთობებზე და ა.შ. მაგრამ პირველ რიგში მინდა დავწერო მე-12-ე კლასელკბეზე,ჩვენს სკოლაში პარასკევს არის ბოლო ზარი,ბოლო ზარი... ვაიმეე ზოგისთვის ციხიდან 12წლიანი პატიმრობიდან თავის დაღწევაა,ზოგისთვის უარეს საპყრობილეში გადასვლა,ზოგისთვის მეგობრებთან დაშორება და ა.შ წარმომიდგენია როგორი იქნება ჩემი ბოლო ზარი...გახარებული ბავშვები,1-4ბავშვი მტირალი(მათ შორის მეც)თეთრი საროჭკები და კაბები და უამარავი წარწერა,დარწმუნნებული ვარ ჩემს თეთრ საროჭკაზე აუცილებლად იქნება ციტატები ლექსებიდან,ესეებიდან,საერთოდ წიგნებიდან და ბევრჯერ ეწერება სიტყვა ”მე შენ მიყვარხარ!”ვიღაცა აუცილებლად მომართმევს იებს ან ერთ წითელ ვარდს,ვიღაცას აუცილებლად გადმოუგორდება პატარა ცრემლის წვეთი ჩემთან გამომშვიდობებისას,და მაინც,მაინც იქნება ეს ბოლო ზარი,მაინც დავშორდები სკოლას,მასწავლებლებს,რომლებიც სხვებისგან განსხვავებით არასდროს...

1.დავფიქრდებოდი ცხოვრებაზე 2.ვიქნებოდი ცელქი, მაგრამ არა თავხედი 3.ვიქნებოდი ნიჭიერი(ნუ იმედი ამქვს :D) 5.პატივისცემით მოვეპყრობოდი "სუსტი სქესის" წარმომადგენლებ 6.ვიქნებოდი მორწმუნე 7.ჩემისაუკეთესო მეგობარი იქნებოდა მეოცნებე გოგო 8.ჩემი ჰობი იქნებოდა ხატვა მნუსიკა ან წერა 9.არ ვიქნებოდი მატყუარა 10.თავის დაკარგვამდე მეყვარებოდა ვინმე ამ ქვეყანაზე დავიჯერო არ გეყვარებოდით ასეთი ბიჭი?:)

აი,1კვირიანი არდადეგებიც დამთავრდა და მეც დავბრუნდი თბილისში,არადა როგორ არ მინდოდა,გული არ მომიწევდა აქთ,ვიცოდი რომ აქ კვლავ დაიწყებოდა პატარ-პატარა,"ვითომ უმნიშვნელო" პრობლემები,კვლავ ავცდებოდი ჩარტჩოებს,ანაც თვითონ შემოაღწევდნენ მასში.და აი,მაშინ დავკარგავდი "საკუთარ მესაც". ra kargi iyo sofelSi,myudro 2 oTaxianSi mTeli dRis gatareba wignis kiTxvaSi,anac ubralod Cveni fanjris rafaze. Zilis win ki 2 saaTiani gaseirneba suფTa haerze,Tumca saxlSic aseTiuve haeri igrZnoboda.,gavivlidi sadme,azri ar qonda sad,an yvavilebis sakrefad tyeSi,an saydarSi,anac ubralod tyisken an gorakisaken,wvima iyo Tu qari,me ubralod msiamovnebda siaruli,usasrulo gzis,tyis,mindvris danaxva raRacas miRvivebda gulSi.ubralod vtkbebodi,vtkbebodi esTetikurad. დ a mainc,mainc Camovedi TbilisSi.….….…raRac sxva vigrZeni,TiTqos frTebi davkarge,TiTqos guli raRacas meubneboda,magram raს?ras butbutebda igi?!. . . Tbilisi rogorc yovelTvis amayi moCanda,magram amindi meryeobda,ხalxi rogorc yovelTv...