teen's blog

დედაჩემი სტილისტია,მე ძალიან,ძალიან მომწონს მისი ხელობა განსაკუთრებით კი მისი გაკეთებული ვარცხნილობები,აი რამდენიმე მათგანი:(იქნებ თქვენც შეაფასოთ?:D :))) ხშირად მეც ვარ ხოლმე მისი კლიენტი?(აი ეს ჩემი თავია) :D

საშინლად ვგრძნობ თავს იმის შემდეგ რაც ჩემმა ერთადერთმა დაქალმა თავის პატარა და სევდიანი ამბავი მომიყვა რომელიც დიდხანს გაგრძელდება...:( მოკლედ ერთ ბიჭს ეს ჩემი დაქალი ერთი წელია გულწრფელად უყვარს,მაგრამ ჩემს დაქალს არა რადგან მას მასეთი ბიჭები არც კი იზიდავს... მაგრამ დღეს საბოლოოდ მიიღო გადაწყვეტილება იმის საფუძელზე,რომ ის ბიჭი საგრძნობლად შეიცვალა და ეს ჩვენი მხიარული "შუტნიკა" თინეიჯერ ბიჭს სახეზე ღიმილსაც კი ვეღარ შეამჩნევ უკვე ძალიან დიდი ხანია,აი ამიტომაც მსხვერპლი გაიღო ჩემმა დაქალმა და უთხრა მეც მიყვარხარო...და ამით დათმო თავის ბედნიერება წლებით მე ამს ვიცნობ ეს ასე მოხდება...:(((( ჩემი აზრით თუნდაც წლების შემდეგ მაინც გაიგებს ის ბიჭი სიმართლეს და და ამას თქვენც იჩიტ რა მოყვება....:((((( გულქვა არ გეგონოთ,მაგრამ მე ასეთ მსხვერპლს არ გავიღებდი... კარგი ამ ჩემმა დაქალმა გოგომ გაიღო ეს მსხვერპლი მაგრამ ბიჭი გააკეთებდა ამას გოგოს გამო? :D რავი,"სიყვარულს რას გაუგებ?" თქვენ?თქვენ როგორ მოიქცეოდით?

ამერიკელი დიზაინერი მაიკლ კორსი ქალებს ურჩევს როგორ უნდა შეარჩიონ მოდური გარდერობი: 1.მიეჩვიეთ მომჭირნეობას სეზონურ სიახლეზე,მაგრამ არ იძუნწოთ,როდესაც ხანგრძლივი მოხმარების ნივთების შეძენას დააპირებთ.ტიტას ფორმის ქვედა ბოლო ერთჯერადი ნივთია,მაგრამ დაბალძირიანი,ნიანგის ტYავის მსუბუQი ფეხსაცმელიკარგა ხანს გაგიწევთ სამსახურს.გამონაკლისს წარმოადგენს აქსესუარი,რომელიც გამოაცოცხლებს ნებისმიერ სამოსს,ამიტომ ნუ დაგენანებათ თანხა ორიგინალური ქამრის შესაძენად. 2.მოცილეთ ზედმეტი ნივთები.თქვენი ტანსაცმლის კარადა სრულ და სერიოზულ გადახარისხებას მოითხოვს.დაიტოვეთ მხოლოდ ის რაც თქვენთვის აუცილებელია,დანარჩენს კი უყოყმანოდ დაემშვდობეთ,ეს გაგიადვილებთ პასუხს ყოველდღიურ შეკითხვაზე:"რა ჩავიცვა?" 3.ფასი-ხარისხი როგორც ბევრს მიაჩნია,ეს არცთუ პრიმიტიული თანაფარდობაა.კლასიკური დიზაინის ნივთებს სხვადასხ...

მოკლედ გუშინ მე და ჩემი დაქალი ატეხილი ვიყვით სადმე შორს გავისეირნოთო და მიუხედავად იმისა,რომ დედაჩემმა გამაფრთხილა ბოტანიკურ ბაღში არ წახვიდეთო იქ გადავწყვიტეთ წასვლა და აი აქ დაიიწყო ჩვენი ექსკურსია :D მოსკოვის პროსპექტიდან(სახლიდან) 3-სთ ზე გავედით თავისულებაზე და რომ მივხვდით რომ ბოტანიუკურის ასასვლელი დაგვეკარგა ერთ ქალს ვკითხეთ საიდან ავიდეთო და ფიქრის შემდეგ გვიპასუხა: "რომელ ბოტანიმკურ ბაღშიო?" მე ეს კითხვა დზ გამიკვირდა და ვპასუხობ: "აი ის ქართლის დედასთან და ნარიყალასთან რომ არის მეთქი":D და ლერმონტოვზე გაგვიშვა :D იქ კი ისეთ ქუჩებში მოვხვდით თავისუფლებაზე ვეღარ გამოვაღწიეთ და იქაც ვიღაცას ვკითხეთ როგორ გავიდეთ აქედან მეთქი და 90 ან 124 ნომერ ავტობუსს გაყევითო, ჩვენ კი შეგვეშალა და ჩამომავალ მაგ ნომერს კი არა ამავალს ავყევით და მივდივართ უკვე დიდი ხანია თან უკვე ვხედავთ ნაზვებს და პატარა სახლებს :D და როცა ქათმები და ღორი თუ ძროხა დავინახეთ მივხვდით რომ ცუდად იყო საქმე:D და ვიკითხეთ თუ სად ვიყავით იცით რა გვიპასუხეს? "ოქროს ყანაშიო" :D :D :D მოკლ...

"pet society"-ს www.facebook.com ზე ვთამაშობ და მართალი რომ ვთვა ძალიან მაგარი თამაში არ არის, მაგრამ თავისუფალ დროს გაგართობს,მოკლედ ამას დიდი ახსნა არ სჭირდება რადგან დარწმუნებული ვარ დღეს-დღეობით ყველამ იცის ეს საიტი და თამაში მაგრამ მოდით უბრალოდ გასართობად დავდებ ჩემი pet-ის სახლს :D და უბრალოდ თვენ შეაფასეთ...ისე ბევრჯერ მიფიქრია,მართლა მასე უცებ რომ აგროვებდე ფულს როგორც ამ თამასში და თან სახლიც ასე გქონნდეს მოწყობილიიიიი.... ეჰჰჰჰ კარგით აბა თორემ მე ამაზე ლაპარაკი თუ დავიწყე... :D (ისე ამის გარდა უამრავი თამაშია და დანარჩენი თქვენ იცით:)) ჩემს სახლს აქვს 2ბაღი: შემოსასვლელი: საძინებელი ჩემს საყვარელ ფერში :D : აბაზანა : აქ ალბათ უბრალოდ ოჯახის წევრები მოვიყრით ხოლმე თავს: :D სამზარეულო ორ ადამიანზე :D დასასვენებელი ოთახი(ბავშვებისათვის) ხო რამანტიკული ოთახია? ეს ჩემმა შეყვაებულმა როგორც მომოიწყო ისე დავტოვე:D და ბოლოს, მე: აი ასე ვკოცნით ხოლმე ერთმანეთს მე და ჩემი რაინდი :D აჰა, ავიწყე ცხოვრება ახლა კი დროა გადავიდე რეალობაში :(

პირადად მე,ამაზე დიდი ხანია ვფიქრობ და თქვენი აზრიც დამაინტერესა: ვთქვათ, როგორმე მიაღწიეთ თქვენი ცხოვრების ყველაზე დიდ ოცნებას და წახვედით უცხოეთში (თქვენთვის სასურველ ქვეყანაში) ცხოვრება უკვე ვარდისფერ ფერებში გეჩვენებათ და ისე მოგწონთ იქ ცხოვრება,რომ ოცნებას და რეალობას ვეღარ არჩევთ ერთმანეთისგან, ასე გრძელდება 1,2,3,4,5,წელი და ასე შემდეგ,ნუთუ არ მოგენატრებათ თქვენი სამშობლო?ნუთუ ერთხელაც არ გაგიჩნდებათ სურვილი დაბრუნდეთ იქ სადაც დაიბადეთ? და არ გაგიჩნდებათ სურვილი თუნდაც ერთხელკ მაინც კიდევ ჩაისუნთქოთ თქვენი ქვეყნის ჰაერი? და ნახო ადგილები სადაც ბავშვობაში უბედნიერესიები იყავით? არა მე არ მჯერა რომ ეს ასე არ მოხდება,მაგრამ ზოგი რამ ამის შესახებ Dრემდე მიკვირს,მაგალითად მოვიყვან ჩემს ორ დეიდას,რომლებიც ამერიიკაში არიან: 1დეიდა იქ მხოლოდ იმიტომ წავიდა,რომ ჩვენთვის საარსებო ფული გამოეგზავნა :( და მას იმ დღიდან მოყოლებული საქართველოში დაბრუნება მის ოცნებად იქცა.... ის აპირებს ჩამოსვლას და აქ სამუდამოდ ცხოვრებას,მაშინ როცა ჩვენ ავეწყობით... და როდ...

გამოვფხიზლდი,დღეს 15წლის ასაკში გამოვფიზლდი მე .: გადმოვედი ოცნებიდან რეალობაში და ახლა მივხვდი რომ 15წელი მძინებია,და რა? რა სჯობია?: ძილი,ოცნება თუ რეალობა? ამ კიტხვეას დიდი ხანია ვუსვამ ჩემს თავს და პასუხი კი ვერ მიპოვნია :( - სამართლიანია ცხოვრება? -არა,და მე ამას დაგიმტკიცებთ როგორი მტკივნეულიც არ უნდა იყოს ეს ჩემთვის: მე ძმა მყავს.ჩემზე პატარა,მშობლები როომ გაცილდნენ 10-9 წლისები ვიყავით.(მე ბავშვობიდან არ მიყვარდა ჩემს გამო ვინმე რომ სევდიანდებოდა ან წუხდებოდა,ამიტომაც არასდროს გამიმჟღავნებია ჩემი გრძნობები,და გგონიათ ვინმე მიხვდა რომ მე ბედნიერი არ ვიყავი?-არა,ამას საკუთარი დედაც კი ვერ მიხვდა... და ამის გამო ჩემი ძმა დღემდე გულთან მიმტან ადამიანად მიაჩნიათ. მე? მე რობოტი ვჩანდი,რობოტი რომელიც დილის 9საათზე გადიოდა სახლიდან და ღამის 10-მდე ეძებდა მამამისის წითელ მანქანას :D) ერთ დღესაც ვიპოვნე,მაგრამ რა? :3 თვეში ცოლი შეირთო და დღეს ბავშვიც ყავთ, დედაჩემი და მამაჩემი კი ჩვენს გამოც კი აღარასდროს დალაპარაკებიან ერთმანეთს...მამა არ გვკითხულობს სანამ ჩვენ არ შევეხმიანე...